Pomnik Schiltach-Lehengericht

Krzyż

Po  koszmarach  I  wojny  światowej (1914-1918) wszystkim  uczestniczącym  w  niej  narodom  zależało  na  godnym  upamiętnieniu  ofiar.   Byli  to  głównie  żołnierze,  stworzono  więc  różnorakie  w  swojej  formie   pomniki   poległych.

W  Schiltach  na miejsce  powstania  pomnika  wybrano  skałę  Schrofenfelsen,  na  której  wzniesiono  8-metrowy,  dobrze widoczny  krzyż,  chrześcijański  symbol  żałoby  i  nadziei.  Został  on  zaprojektowany  przez  lokalnego  artystę  Eduarda  Trautweina  (1893-1978),  który  sam  również  był  żołnierzem.

Pomnik  został  odsłonięty  w roku  1925  a  metalowa  tablica  umieszczona   na  cokole  upamiętniała  111  synów  miasta  Schiltach oraz   39 synów  gminy   Lehengericht.  Krzyż  żelazny  i  napis  zadedykowany  był  poległym   bohaterom  wojennym  z  lat  1914-1918.

W  Narodowy  Dzień   Żałoby (wprowadzony  w  1925  roku)  pod  Krzyżem  Bohaterów,  jak  wkrótce  go  nazwano,  odbywały  się  wielkie  uroczystości.  Aby  nadać  odpowiednie  znaczenie  ofiarom  wojny,  poległych  czczono  za  to,  że  zginęli  gwałtowną  śmiercią  za  ojczyznę.

Od  1934  roku  oficjalnie  obchodzono   Dzień  Pamięci  Bohaterów,  uczestniczyły  w  nim  formacje  narodowosocjalistyczne,  a  mówcy  czcili  ofiarną  śmierć  żołnierzy   jako  świetlany  przykład  dla  przyszłych  pokoleń.

W  latach  1939-1945  nastała II  wojna  światowa  i  mężczyźni   ponownie  zostali  wysłani  na  front.  Na  pomniku  zainstalowano  kolejną  tablicę,  na  której  wymieniono  101  poległych  i  58  zaginionych  z  miasta   Schiltach  oraz  49  poległych  i  29  zaginionych  z  gminy  Lehengericht.  Zrezygnowano  jednak  z  napisu  „ bohaterowie”.

W  1952  roku  Narodowy  Dzień  Żałoby  powrócił  jako  nabożeństwo    uświetnione  przemówieniem  burmistrza  miasta,  akompaniamentem  muzycznym  i  ceremonią  złożenia  wieńców  pod  pomnikiem.  Od  roku  1987  dzień  ten  poświęcony  jest  wszystkim  ofiarom  przemocy  i  wojny,  a  także  poległym  dzieciom,  kobietom  i mężczyznom  wszystkich  narodów.

Polski  kamień

Na  granitowym  obelisku  znajdują  się  inskrypcje  w  języku  polskim,  francuskim  i  niemieckim,  które  upamiętniają  tragiczne  wydarzenie  z  dnia  14  stycznia  1942  roku -  powieszenie  polskiego  sierżanta  Bernarda  Podzińskiego (Perzynski) na  drzewie na  pobliskim  Zellersgrund.

Ten  27-letni  żołnierz  dostał  się  do  niewoli  podczas  niemieckiej  inwazji  na  Polskę  w  1939  roku  i  następnie  został  wysłany  na  roboty  przymusowe  do  Schiltach.  Tu  zakochał  się  w  Niemce,  Amalie  Fischer  z  Offenburga,  która  była od  tej  pory  prześladowana  przez  ustrój,  narodowy  socjalizm,  z powodów  ideologicznych  (rasistowskich).  Bernard  i  Amalie  zostali  aresztowani  i  ukarani  przez  Reichfuerera  SS  Himmlera  za pośrednictwem  tutejszych  władz.  Mężczyzna  został  skazany  na  śmierć  przez  Tajną  Policję  Państwową, a  kobietę  wywieziono  do  obozu  koncentracyjnego  Ravensbrueck,  gdzie  wkrótce  zmarła.

W  1946  roku  towarzysze  Bernarda  z  Komitetu  Polskiego  zadbali  o  wzniesienie  kamienia  upamiętniającego  jego  śmierć  jako  ofiary  nazistowskiego  terroru.  Tak  zwany  Kamień  Polski  nie  został  jednak  umieszczony  w  miejscu  jego  śmierci,  dla  większego  rozgłosu  znajdował  się  on  przy  drodze  federalnej.  Podczas  poszerzania  drogi  w  1990  roku  został  przeniesiony  do  Gruendlebuehl .

Pomnik

Miasto  Schiltach  postanowiło  poświęcić  więcej  uwagi  lokalnym  ofiarom  przeszłości  i  dlatego  przekształcono  Dzień  Pamięci ( jako  hołd  dla poległych  żołnierzy)  w  święto  wszystkich  ofiar  wojny,  tyranii  i  terroryzmu.  Zaprzestano  kultu  i  gloryfikacji  wojny  na rzecz  żałoby po  wszystkich  zmarłych  w  tamtych  okrutnych  czasach.  Polegli  żołnierze  nie  mają  grobów   w  Schiltach,  to  Krzyż  z  1925  roku  stanowi  godne  miejsce  ich  pamięci.

W  2025  roku  wydrukowano  ulotki  z  cytatami  z  nekrologów,  ukazują  one  cierpienie,  jakie  wojna  i  śmierć  przyniosła  rodzinom  poległych.

Obecny  Dzień  Pamięci  upamiętnia  również  osoby  prześladowane  z  powodu  odmiennej  rasy.  Dlatego  przypomniano  los  Bernarda,  a  komitet  miasta  postanowił  i  zatwierdził  włączenie  Polensteina  do  pomnika  w Schiltach.

Krzyż  i  Pomnik  upamiętniają  wszystkie  ofiary  wojny  i  przemocy,  ale  również  systemy  polityczne,  które  bez  wahania  poświęcały  ludzi  dla  własnych  celów.  400  mężczyzn  z  Schiltach  i  Lehengericht  straciło  życie  w  dwóch  wojnach,  jest  to  zatem  miejsce  pamięci  i  nauki,  z  którego  płyną  sygnały  pokoju  i  zrozumienia  nie  tylko  w  Dniu  Pamięci,  ale każdego  dnia.

Towarzystwo Historyczne Schiltach-Schenkenzell e.V. / Dr. Hans Harter (2025)

Nach oben